Integratieve Kindertherapie is ontwikkeld voor kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 jaar. De therapie wordt niet gegeven volgens een vaste methode, maar vormt zich steeds opnieuw afhankelijk van het kind dat in behandeling is. De therapie is integratief omdat er naar het kind als geheel wordt gekeken. Niet alleen naar de klacht, maar ook naar al zijn of haar mooie en sterke kanten, zodat het kind ook zicht krijgt op zijn hulpbronnen. Daarnaast spelen de relaties binnen het gezin en met de buitenwereld zoals school, vriendjes en vriendinnetjes vaak een belangrijke rol.

Een klacht wordt verklaard vanuit verschillende invalshoeken. Wat is er voor het kind belangrijk ten aanzien van de klacht, wat zijn aangeleerde gewoontes? Misschien is er sprake van onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden. Of de communicatie binnen het gezin, of op school, speelt een rol bij het voortduren van de klacht. Soms is het gedrag van het kind niet gepast voor het doel dat hij of zij wil bereiken. Vanuit deze analyse wordt er voor uw kind een behandelplan op maat gemaakt. Daarbij staat de inbreng van het kind centraal.

Meer informatie: Hoe gaat het in zijn werk / Tijdens de sessies /
verklaringsmodellen / Een gezonde ontwikkelingsgang van het kind / Uitgangspunten

 

Welke klachten kunnen behandeld worden?

Het verwerken van emotionele conflicten:

Gedragsproblematiek:

Problemen met de ontwikkeling van het kind:

Psychosomatische klachten:

Aangeleerde probleemgewoontes

Angsten voor:

Deze opsomming is natuurlijk niet volledig maar geeft een idee over de mogelijkheden die integratieve kindertherapie biedt.

 

Hoe gaat het in zijn werk?

Als eerste maken we een vrijblijvende afspraak om de reden van uw bezorgdheid te bespreken.

Vervolgens komt uw kind vijf maal een uur bij mij in praktijk Hartewijze, waarbij ik samen met uw kind uitzoek wat de kern van het probleem is, welk doel het kind wil bereiken en wat de mogelijke eigen hulpbronnen zijn die het kind kan gebruiken om dit doel te bereiken. De vijfde keer bespreek ik met uw kind wat belangrijk is voor u om te weten. Vanuit het recht op privacy zal ik, als uw kind dat wenst, eventuele aspecten niet aan u doorvertellen.

Hierna volgt weer een oudergesprek, waarbij u op de hoogte wordt gebracht van mijn bevindingen en ik (indien nodig) een voorstel doe voor verdere behandeling. U blijft natuurlijk te allen tijde degene die bepaalt of er een vervolg zal plaatsvinden.

Dit geheel van vijf kindersessies gevolgd door een oudergesprek gaat nog maximaal twee maal door.

Het is de bedoeling dat uw kind zo snel mogelijk zelfstandig verder kan. Daarvoor is het ook belangrijk dat u als ouder een ondersteunende rol speelt.

 

Tijdens de sessies

Tijdens de sessies is de wens van uw kind het uitgangspunt. We gaan spelen en ik vorm het spel om naar therapeutisch spel. We knutselen en onderwijl stel ik vragen. Er worden specifieke interventies ingezet om uw kind iets te laten begrijpen of te verwerken, maar uw kind bepaalt (bewust of onbewust) of het de juiste interventie is op dat moment.

Het kind bepaalt of de therapie klaar is. Dan volgt een afscheidssessie die natuurlijk ook door het kind zelf mag worden ingevuld.

 

Integratieve therapie werkt vanuit verschillende verklaringsmodellen

In de gezondheidszorg is sprake van zes invalshoeken, of verklaringsmodellen.

Psychodynamisch model:  
Gericht op onverwerkt verleden.
Als er in de psyche een probleem is heeft dat ofwel te maken met een onverwerkte gebeurtenis, ofwel met een stoornis (een andersheid). Een stoornis valt niet weg te halen, maar dan kan wel geleerd worden er makkelijker mee om te gaan. Een onverwerkte gebeurtenis kan ook niet uitgewist worden, maar kan wel alsnog verwerkt worden.

Medisch model:
Gericht op lichamelijke oorzaken en symptomen.
Als er in het lichaam iets aan de hand is, zal eerst bekeken moeten worden of er een medische oorzaak voor is. Zo niet dan is er wellicht een link naar een van de andere aspecten.

Stressmodel:
Gericht op de verhouding tussen draagkracht en draaglast.
Onafhankelijk van de zwaarte van een last is de mate waarin iemand in staat is die last te dragen. Wat kan er dan gebeuren? Kan de last minder zwaar gemaakt worden, of kan iemand sterker worden?

Cognitieve en leertheoretische modellen:
Gericht op het aanleren en afleren van gedrag.
Aan- en afleren van gedrag lukt niet even op een namiddag, maar behoeft training en tijd.

Systeem- en Communicatiemodel:
Gericht op het hele gezinssysteem.
Een moeilijke factor in het gezinssysteem kan niet altijd weggehaald worden, bijvoorbeeld dood, scheiding, of ziekte. Wel kan er geleerd worden om er anders mee om te gaan. Een systeemfactor zoals bijvoorbeeld op het vlak van communicatie kan makkelijker aangepakt worden.

Transpersoonlijk model:
Gericht op het zoeken naar zingeving en vorming van identiteit.
Als iemand een negatief beeld heeft van zichzelf of geen plezier in het leven heeft, is dat op zichzelf al een probleem. Maar het heeft natuurlijk vaak ook invloed op andere aspecten.

Vanuit deze zes modellen wordt een speciaal op het kind aangepast behandelplan geformuleerd. Deze geïntegreerde aanpak zorgt ervoor dat het kind centraal blijft staan.

 

Een gezonde ontwikkelingsgang van het kind

Het vakgebied van Integratieve Kindertherapie maakt een sterke groei en ontwikkeling door. Een aantal jaren geleden werden alleen kinderen met ernstige problematiek aangemeld voor therapie. Tegenwoordig staat bij steeds meer ouders de gezonde ontwikkelingsgang van hun kind centraal. Mogelijke remmingen in een gezonde groei worden eerder gesignaleerd en zijn een reden om een kindertherapeut op te zoeken. Kinderen hoeven niet helemaal vast te lopen, voordat ouders hen hulp aanbieden. Dat vraagt een kortdurende, snel resultaat gevende therapie, zoals die op de Academie voor Psychotherapie is ontwikkeld.

 

Uitgangspunten van de integratieve therapie

Uitgangspunt van de kindertherapie aan de Nederlandse Academie voor Psychotherapie is de Verklaring van de Rechten van het Kind:

Samenvatting van de Verklaring van de Rechten van het Kind (Verenigde Naties 1959)

Elk kind moet aanspraak kunnen maken op deze rechten:


In 1989 werd de vrijblijvende verklaring vervangen door het Verdrag voor de Rechten van het Kind, waarmee landen verplicht worden de rechten van kinderen te respecteren.

 

^ naar boven